Jowisz jest niezwykłą planetą, zajmuje piątą pozycję w Układzie Słonecznym, jeśli chodzi o odległość od słońca. Jest jednak niepokonany przez inne planety względem wielkości oraz ci ciężarowi. Planeta ta jest 2, 5 razy cięższa od masy wszystkich planet w sumie, co sprawia, ze przesuwa ona barycentrum. Jowisz jest największym z gazowych olbrzymów. Posiada jednak kamienne jądro, które nie jest dużych rozmiarów i otoczone jest masa gazów. W atmosferze i całej strukturze Jowisza przeważa wodór, którego jądra stanowią aż 86% Jowisza. Masą jednak sięga 75 procentom. Jowisz jest niezwykłą planetą, która ma bardzo oryginalną budowę. Z ziemi można bardzo dobrze obserwować Jowisza. Jest on duży i dość jasny, co sprawia, że możemy dostrzec jego pasy, które powstają poprzez obrót warstw atmosfer na różnych wysokościach w przeciwnym kierunku. Najciekawszymi zjawiskami są jowiszowe burze, które trwają już bardzo długo, czyli nawet kilkaset lat. Najpiękniejsza jest Czerwona Plama, której rozmiary są większe od średnicy Ziemi. Jowisz jest planetą, która ciekawie się obserwuje, gdyż jego dobra jest bardzo krótka, a t za sprawa szybkiego obrotu wokół własnej osi powodującego notabene wielkie jego spłaszczenie na biegunach.
Masa Jowisza
Jowisz
Jowisz jest największą planetą układu słonecznego. Jego masa jest 2, 5 razy większa od masy wszystkich planet Układu Słonecznego, co prowadzi nawet do przesunięcia jego barycentrum. Jowisz jest pitą z kolei planetą Układu Słonecznego. Największym z gazowych olbrzymów. Doskonale można go obserwować z Ziemi. Dzień na Jowiszu jest najkrótszy, co sprawia, że doskonale można obserwować każdą jego stronę. Jowisz składa sie z gazów, które układają się w chmury tworzące pasy na jego powierzchni. Na tej planecie już od stuleci, a nawet wieków trwają ogromne burze. Największą z nich jest wielka czerwona plama, której wielkość zbliżona jest d Ziemi. Jowisz posiada system pierścieni i zapewne więcej niż 63 satelitów, którzy zostali odkryci. Jowisz jest gazową planetą, jednak posiada skalne jądro. W 86% tworzy go jednak wodór w ilości atomów, jednak zajmuje on 75% masy Jowisza. Pasma chmur na tej planecie na różnych wysokościach poruszają sie w przeciwnym kierunku, można to zaobserwować bez problemu z Ziemi posiadając oczywiście odpowiedni teleskop.
Niewielkie różnice
Wenus to druga planeta z kolei w odległości od Słońca w Układzie Słonecznym. Nazywana jest również planetą bliźniaczą Ziemi, za sprawą swoich rozmiarów, które tylko nieznacznie ustępują naszej planecie. Wenus m bardzo zbliżony kształt do Ziemi, różni się jednak osią obrotu, która sprawia, ze Wenus obraca się w przeciwnym kierunku. Wschód słońca na tej planecie można podziwiać na zachodzie, a jego zachód na wschodzie. Wenus całkowicie pokryta jest chmurami, które odbijają promienie świetlne, stąd na ziemskim niebie jest trzecim ze względu na jasność ciałem niebieskim zaraz obok Słońca i Księżyca. Wenus ma bardzo gęstą atmosferę, która niestety nie umożliwia życia, chociaż zawiera w sobie śladowe ilości pary wodnej i azotu. Na Wenus pada deszcz, jednak jest to deszcz zabójczy dla każdego stworzenia zawiera on w sobie niesamowite ilości siarki, która barwi chmury. Ciśnienie na Wenus jest bardzo wysokie, co sprawia, że niewiele statków badawczych było w stanie dotrzeć na jej skalista powierzchnię. Planeta ta nazwę swoją wzięła od starożytnej bogini i uważana jest za planetę, z której pochodzą kobiety w znanym powiedzeniu.
Duży efekt cieplarniany
Wenus jest niezwykłą planetą Układu Słonecznego. Leży na drugim miejscu licząc od Słońca. Z ziemi można ja oczywiście obserwować i jest trzecim z kolei najjaśniejszym ciałem niebieskim zaraz obok Księżyca i Słońca. Wenus całkowicie pokryta jest chmurami, które odbijają większość promieni słonecznych, a co za tym idzie tylko niewielkie jego smużki docierają do jej powierzchni. Planeta ta ma niezwykle gęstą atmosferę o wysokim ciśnieniu. Panuje tam ogromny efekt cieplarniany, a atmosfera zawiera małe ilości azotu i pary wodnej, które to mogłyby umożliwić życie na tej planecie. Wenus jest uważana za bliźniaczą planetę Ziemi, ze względu na swoje rozmiary oraz obecność atmosfery. Niektórzy naukowcy twierdzą, że w pewnym momencie ewolucji planeta tak zupełnie przypominała ziemię, tylko z nieznanych powodów wystąpił na niej tak wielki efekt cieplarniany, który doprowadził ja do obecnego stanu. Oczywiści e dzięki efektowi cieplarnianemu życie jest możliwe, ale nie może być on tak wielki jak na Wenus. Planeta ta swoją nazwę wzięła od starożytnych Bogów. Uznawana jest za żeńską planetę.
Wenus pokryty chmurami
Wenus top przepiękna planeta, którą można oglądać z Ziemi. Jest to trzecie z kolei najjaśniejsze ciało niebieskie na ziemskim niebie zaraz obok Słońca i Księżyca. Niestety mnie istniej na niej żadne życie, chociaż w śladowych ilościach wstępuje tam nawet para wodna. Wenus całkowicie pokryta jest chmurami, które odbijają promienie słoneczne niemal całkowicie. W ten sposób na skalistą powierzchnie docierają nikłe smużki światła. Wenus jest bliźniaczą planetą Ziemi a to ze względu na swoje rozmiary oraz parametry. Wenusjański klimat jest bardzo gorący. Na tej planecie można spotkać się z deszczami, jednak są to deszcze siarkowodoru. Siarkowodór barw również chmury, które na Wenus są żółte. Panuje na niej niezwykle ogromy efekt cieplarniany, a ciśnienie atmosferyczne jest tak wielkie, że niemal uniemożliwia lądowanie tam jakiegokolwiek statku badawczego. Wenus jest ciekawą planetą. Obraca się w przeciwną stronę, co sprawia, że słońce wschodzi tam na zachodzie, a zachodzi na wschodzie. Jedna doba wenusjańska trwa aż 117 Ziemskich dni.
Planeta bliźniacza
Wenus jest przepiękną planetą, która swoimi rozmiarami niemal dorównuje ziemi. Stąd nazwana została planetą bliźniaczą Ziemi. Wenus jest planetą skalistą otoczoną bardzo szczelnie chmurami, które niemal całkowicie odbijają światło słoneczne. W Układzie Słonecznym Wenus zajmuje drugie miejsce z kolei licząc od Słońca. Chmury otaczające ją są zabarwione na żółta, a to za sprawą kwasu siarkowego, który występuje w wielkich ilościach w atmosferze tej planety. Na ziemskim niebie planeta ta test trzecim najjaśniejszym obiektem zaraz obok Księżyca i Słońca. Wenus nie posiada naturalnych satelitów, jednak ostatnio astronomowie odkryli asteroidę, która krąży wokół Wenus w odległości równej jej średnicy. Wenus jest bardzo specyficzna planetą, obraca się w kierunki odwrotnym do Ziemi a co za tym idzie wschód słońca na tej planecie można obserwować na zachodzie, a jego zachód na wschodzie. Wenus posiada niezwykle wysoki efekt cieplarniany, który uniemożliwia istnienia życia na Wenus. Jej nazwa pochodzi od rzymskiej bogini.
Przepiękna planeta
Wenus to przepiękna planeta, druga z kolei w Układzie Słonecznym, jeśli chodzi o oddalenie od Słońca. Na ziemskim niebie Wenus jest trzecim pod względem jasności ciałem oczywiste po Słońcu i Księżycu. Wenus została nazwana także Jutrzenką, Gwiazdą Poranną, albo Gwiazdą wieczorną ze względu na to, iż można ją obserwować wyłącznie nad ranem albo wieczorem. Wenus to skalista planeta z zewnątrz okryta chmurami odbijającymi większość światła słonecznego. W atmosferze Wenus znajduje się dużo kwasu siarkowego, co widać w żółtawym kolorze chmur, które ją gęsto otaczają z każdej strony. Na Wenus padają bardzo intensywnie siarkowe deszcze. Wenus nie posiada naturalnego satelity. Jednak ostatnio odkryto krążącą kometę wokół Wenus w odległości 1:1. Wenus jest planetą bardzo podobnych rozmiarów do ziemi, nieznacznie jednak jej ustępuje. Planeta ta bardzo powoli obraca się wokół własnej osi i jej obrót trwa 243 dni. Kierunek obrotu Wenus jest odwrotny do kierunku ruchu orbitalnego. Wskutek tego wschód słońca na Wenus obserwuje się na wschodzie, a jego zachód na wschodzie.
Galaktyka
Galaktyka jest niezwykłym układem. W skład galaktyki wchodzą gwiazdy, planety, komety, planetoid, wszelki pył oraz wiele innych obiektów, niektóre z nich nie są ani dokładnie opisane ani w ogóle poznane. Najciekawszym elementem jest niewidoczna ciemna materia, która nie odbija ani nie pochłania światła. Jej istnienie zdradzają jedynie efekty grawitacyjne, które w prawdzie są niewielkie, ale są. To ona według obecnej wiedzy stanowi większość masy wszechświata. Jest to obecnie jedna z największych zagadek kosmologii.
Galaktyki posiadają zarówno poje dyn cze gwiazdy, jak i gwiazdy tworzące układy oraz mgławice. Galaktyki mają różne rozmiary, jednak zawierają się w wielkości od kilku do kilku tysięcy lat świetlnych. We wszechświecie znajduje się niewiarygodnie wiele galaktyk, więc życie we wszechświecie może istnieć, ale niekoniecznie o nim się dowiemy kiedykolwiek. W centrum wielu galaktyk, albo wszystkich mogą istnieć ogromne czarne dziury, jednak nie do końca te spekulacje są udowodnione, chociaż istnieje wiele dowodów na to. Galaktyki mogą posiadać przeróżne kształty, co nadaje im niezwykłość. Można zaobserwować zderzenia galaktyk, które to nie oznaczają całkowitego końca takiej galaktyki. Nie następują one bowiem ani nagle ani gwałtownie. Są to procesy niezwykle długie, trwające nawet kilkanaście miliardów lat. Istnieją różne typy galaktyk. Najciekawsze to galaktyki spiralne, oraz eliptyczne, poza nimi występują również galaktyki nieregularne. Gwiazdy budujące galaktykę powiązane są grawitacyjnie, dzięki czemu galaktyka utrzymuje swój stały wygląd. Oczywiście każda gwiazda oddziaływuje na galaktykę i wpływa na nią.
Gwiazdozbiór
Gwiazdozbiory to zespoły ciał niebieskich, które zajmują swoją odpowiednią pozycję na sferze niebieskiej. Z biegiem czasu odpowiednie ułożenia gwiazd zaczęto łączyć i nazywać. Nazwy gwiazdozbiorów pochodzą z mitologii. Jednak powiązania te nie są fizyczne, co znaczy, że zazwyczaj gwiazdy tworzące dany gwiazdozbiór nie są ze sobą połączone fizycznie. Bliskie zaś położenie względem siebie tych ciał niebieskich spowodowane jest rzutowaniem ich położeń na sferę niebieską.
Już od starożytności ludzie interesowali się astronomią. Spoglądając w niebo zaczęli nazywać gwiazdozbiory, które kształtem im coś przypominały. Dziś mamy skonstruowaną mapę nieba, która obrazuje wszystkie istniejące gwiazdozbiory widoczne z różnych miejsc na Ziemi. Oczywiście sfera niebieska na półkulach Ziemskich się różni, tak też gwiazdozbiory są różne.
Już w starożytności niebo podzielono na 12 części, które nazwano zodiakiem. Od starożytności nazywano gwiazdozbiory, jednak zaczynano wyłącznie od półkuli północnej, gdzie rozwijała się najszybciej cywilizacja i nauka. To mapa nieba półkuli północnej stworzona była wpierw. Później dopiero podróże na półkulę południową pomogły w stworzeniu całkowitej mapy nieba. Dzisiaj opisanych jest 88 konstelacji. Gdzie ponad połowa opisana została w starożytności. Z każdego miejsca na Ziemi można obserwować inne gwiazdy i inne gwiazdozbiory. Aby najlepiej oglądać niebo warto znaleźć się w miejscu naprawdę ciemnym, gdzie niebo będzie najjaśniejszym punktem. Warto spoglądać w niebo przy bezchmurnej pogodzie, kiedy nie widać księżyca, albo nie świeci on jasno, wtedy to można zobaczyć najwięcej gwiazd i dojrzeć najpiękniejsze gwiazdozbiory, które już od starożytności stanowiły zagadkę.